Wstyd to emocja złożona, często składająca się z poczucia winy, lęku przed oceną, konstruktu społecznego oraz lojalności wobec rodziny czy wychowania.
Najczęściej pracujemy z nim przez R2C oraz przeramowanie sabotujących części.
Dodatkowo wprowadzamy Linię Czasu – do pracy z pojedynczymi sytuacjami, w których pojawia się wstyd (np. wystąpienie publiczne, odezwanie się do kogoś, proszenie o coś).
Jeśli mamy do czynienia z większym, wielowarstwowym konstruktem – pracujemy zestawem narzędzi:
R2C → krzesła → 3 pozycje percepcyjne → przeramowanie części.
Ważne: wstyd nie znika przez „pokonywanie go siłą”, tylko przez dotarcie do źródła i usunięcie mechanizmu, który nas ocenia lub ogranicza.
To, co kiedyś było zawstydzające – z nowej perspektywy może okazać się neutralne albo całkowicie nieprawdziwe.