Schemat terapii krzeseł: złość, żal

Podsumowanie:

Terapia krzeseł polega na autentycznym wyrażeniu emocji takimi, jakimi je czujemy (złość i żal) na głos (nie można w myślach).
Wyrażamy je np. krzycząc do drugiej osoby, płacząc, bijąc fizycznie ręką lub wizualizując, że to robisz. Wyraź je autentycznie w 100%.

Terapie krzeseł zaczynamy od stworzenia pomieszczenia: szary pokój i dwa magiczne krzesła.
Jedno to krzesło wyrażania swych emocji, na którym usiądziesz Ty.
Drugie krzesło ma dwie magiczne funkcje:

• pierwsza – osoba słucha ze zrozumieniem,
• druga – osoba nie może się ruszyć ani nic powiedzieć bez Twojej zgody.
  

Tutaj wchodzimy raz w jedną perspektywę (swoją), raz w drugą. W taki sposób prowadzicie dyskusję.
Mówicie tylko o sobie, gdy jesteś w jednej perspektywie, np. “Ja się czułam niewidzialna przez Twoje karanie ciszą”.

Ważne: emocje mamy do zachowania osoby, a nie do niej personalnie.

Wyrażanie emocji powinno zakończyć się obustronnym zrozumieniem i odpuszczeniem drugiej osobie (lub wybaczeniem).
„Wybaczając/Odpuszczając Tobie – uwalniam siebie od Ciebie.”

Zadanie do praktyki:

Po każdym uwalnianiu blokad, lęku w R2C potrzebujesz uwolnić pozostałe emocje np terapią krzeseł. Dlatego wykonaj terapię krzeseł z wybranym tematem. Będąc w stworzonym pokoju z krzesłami daj sobie sugestię: “Niech przede mną usiądzie osoba, która najbardziej mnie skrzywdziła w kontekście tematu X”. Gdy skończysz z tą osobą, zastosuj sugestię “Jeśli jest ktoś jeszcze kto powinien tu teraz usiąść, niech usiądzie”. Oczywiście sugestie możesz modyfikować. Kończysz, aż nikt się nie pojawi i ideomotorycznie potwierdzisz, że nikogo nie ma i wszystkie emocje zostały wyrażone.